ویزا

ویزا

ویزا چیست؟

در پاسخ به این سوال به صورت خلاصه می‌توان گفت که  مجوزی مشروط برای ورود به یک کشور خارجی و اقامت برای مدتی محدود و مشخص در آن است. دولت هر کشور با توجه به شرایط سیاسی و فرهنگی و نیز روابطی که با کشورهای دیگر دارد، ممکن است شهروندان دیگر کشورها را ملزم و یا معاف از دریافت ویزا نماید. به طور مثال ما ایرانی‌ها برای ورود به منطقه شینگن نیاز به اخذ ویزا با مشقات فراوان داریم. در حالی که ورود به کشور همسایه ترکیه، به راحتی و بدون اخذ ویزا امکان‌پذیر است.

تفاوت ویزا و پاسپورت چیست؟

ویزا یا روادید، مجوز مشروط برای ورود به یک کشور می‌باشد که توسط یک کشور و برای افرادی که شرایط ورود به آن کشور را دارند صادر می‌گردد. اما پاسپورت سند یا مدرکی (مانند شناسنامه) است که برای شناسایی شهروندان یک کشور در خارج از مرزهای کشور خودشان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تاریخچه

در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، در اروپای غربی، گذرنامه  برای انتقال از یک کشور به کشور دیگر ضروری نبود. سرعت حمل و نقل و جا به جایی زیاد افرادی که با قطار سفر می‌کردند، کار کنترل پاسپورت‌ها تا حد زیادی سخت کرده بود. سرانجام پس از جنگ جهانی اول ارائه گذرنامه  به عنوان اسناد مسافرتی الزامی گردید.

بررسی اجمالی ویزا یا روادید

به طور کلی به شهروندان خارجی اجازه می‌دهد تا وارد خاک آن کشور شوند. این اجازه مشروط بوده و محدودیت‌های مشخصی از تاریخ انقضا، مدت زمان اقامت محدود و ممنوعیت کار و تحصیل در آن کشور دارد. سفر به برخی از کشورها در برخی موارد نیاز به ان ندارد. این ممکن است نتیجه یک معاهده یا پیمان بین دولت‌های دو کشور باشد. داشتن ویزا به تنهایی تضمین ورود به کشور مقصد نبوده و آن کشور در هر زمانی می‌تواند این روادید را لغو کند.
پس از در خواست ، سفارت کشور مورد نظر شرایط متقاضی را بررسی می‌کند. این شرایط شامل وضعیت تمکن مالی، تاریخچه سفری و هدف از سفر، وابستگی عاطفی و شرایط شغلی متقاضی هستند.

اخذ ویزا ضوابط و قواعد خاص خود را دارد

• ویزای یک کشور معمولا شامل محدودیت در مدت اقامت در آن کشور می‌باشد.
• محدودیت اقامت شخص بسته به تعداد سفرهای متقاضی به کشور مقصد قابل تغییر است.
•  توسط اداره مهاجرت کشورها صادر می‌شود و ممکن است طبق صلاح‌دید مقامات مهاجرت، در هر زمان لغو شود.
•  معمولا به صورت برچسب، مهر در گذرنامه متقاضی و یا سایر اسناد سفر به همراه امضاء مسئول مربوط اعطا می‌گردد.
•  یک کشور تضمین کننده ورود به آن کشور نبوده و مقامات مرزی مجاز به لغو اجازه ورود دارنده ویزا به خاک کشور خود می‌باشند.

چطور ویزا بگیریم؟

به طور کلی متقاضی باید از قبل درخواست  دهد. درخواست  به صورت حضوری در دفتر کنسولگری سفارت، از طریق پست و یا گاهی به صورت آنلاین انجام می‌شود.

ویزا می‌تواند بر چسب و یا مهر در گذرنامه باشد. و یا ممکن است به شکل یک سند جداگانه و یا سند الکتریکی باشد که متقاضی باید قبل از خارج شدن از مرز آن را چاپ کند و در هنگام ورود به خاک کشور مقصد به همراه خود داشته باشد.

برخی از کشورها (مانند آن‌هایی که در منطقه شینگن قرار دارند) توافقاتی در سطح روابط چند جانبه دارند که به شهروندان یکدیگر اجازه سفر بدون ویزا بین این کشورها را می‌دهد. سازمان توریسم جهانی اعلام کرد که شمار گردشگرانی که پیش از سفر به ویزا نیاز دارند، در سال‌های پیش رو به مرور کمتر خواهد شد.

شرایط اخذ ویزا چیست؟

بعضی از ویزاها در بدو ورود به کشور مقصد صادر ‌می‌شوند و اما برای اخذ ویزای برخی دیگر از کشورها حتما باید قبل از سفر به صورت حضوری به دفتر سفارت یا کنسولگری مراجعه کرد.

به همین دلیل بسیاری از مسافرین ترجیح می‌دهند تا فرآیند اخذ ویزا را به شرکت‌های که در این زمینه تخصص دارند واگذار نمایند. این آژانس‌ها، از طرف سفارتخانه‌ها مجاز به انجام خدمات اخذ ویزای متقاضیان شناخته می‌شوند.

انواع ویزا

ویزاها معمولاً دارای انواع مختلفی هستند و هر کشوری بنا به شرایط کشور ویزاهای مختلفی را صادر می کند. ولی در اکثر دسته بندهای ویزا به صورت زیر تقسیم می شوند:

• ویزای توریستی:

  نوعی از ویزاست که به هدف گردشگری و سفر در اختیار متقاضیان قرار می گیرد.

• ویزای تحصیلی:

  افرادی که به قصد تحصیل در کشور های دیگر اقدام می کنند، باید به دریافت این ویزا بپردازند تا بتوانند در طول دوره تحصیل خود در کشور مقصد اقامت داشته باشند.

• ویزای دیدار بستگان:

  خیلی از کشور ها نوعی ویزا دارند که به آن ویزای ملاقات با اقوام گفته می شود و تقریباً مشابه با ویزاهای توریستی است؛ ولی خب تفاوت هایی هم دارند. گرفتن این ویزا معمولاً ساده تر از همه است.

• ویزای کاری:

  این نوع ویزا برای شخصی که به منظور کار کردن به کشور دیگر سفر می کند صادر می شود.

• ویزای تجاری و بازرگانی:

  این نوع ویزا برای بازرگانان و کسانی که با مقاصد تجاری سفر می کنند، صادر می شود.

• ویزای درمان:

  این نوع ویزا برای منظور درمان در کشور دیگر صادر می شود و برای گرفتن آن به مدارک پزشکی نیاز است.

   

  ویزا بر اساس دفعات مجاز ورود و خروج

1. ویزای یک بار ورود یا (SINGLE VISA):

   به ویزایی گفته می شود که شخص در آن تنها یک بار اجازه ورود به کشور مقصد را دارد و اعتبار آن پس از یکبار ورود و خروج به کشور مقصد از بین می رود.

2. ویزای دو بار ورود یا دابل (DOUBLE VISA):

   شما اجازه دارید که تنها دو بار وارد کشور مقصدتان بشوید و برای دفعات بعد باید مجددا اقدام به اخذ ویزا کنید.

3. ویزای چند بار ورود یا (MULTIPLE VISA):

   ویزایی که تا مدت زمان اعتبارش قابل استفاده است و به هر تعداد که بخواهید می توانید از آن استفاده کنید.

4. ویزای صفر بار ورود یا ترانزیت فرودگاهی (AIRPORT TRANSIT VISA):

   در واقع ویزای تعویض هواپیما است. در حقیقت برای تعویض هواپیما در بعضی کشورها نیاز به دریافت ویزا است. دارنده این ویزا حق خروج از فرودگاه را ندارد و از ویزا می تواند فقط برای خارج شدن از هواپیما و رفتن به سالن ترانزیت و سوار شدن به هواپیمای بعدی استفاده کند.

   نوع دیگر ویزای ترانزیت برای مسافرانی صادر می‌شود که لازم است بعد از فرود در یک فرودگاه برای پرواز بعدی خود را به فرودگاه دیگر در همان شهر یا کشور برسانند. معمولاً اجازه توقف در این نوع ویزا زیاد است و در رده بندی شینگن به آن ویزای نوع B گفته می‌شود.

•  ویزا براساس زمان صدور

1. ویزا قبل از سفر:

   برای دریافت این نوع  فرد باید از طریق روش های که وجود دارد، قبل از سفر ویزا را دریافت نماید.

2. ویزا در بدو ورود:

   زمانی که در ورود به خاک کشور مقصد و با ارائه مدارک و هزینه صادر می شود.

شرایط ویزا

بعضی از ویزاها باید در بدو ورود به کشور مقصد صادر شوند و گروهی دیگر نیز قبل از سفر، از طریق سفارت و یاکنسولگری کشور مقصد سفر صادر می شود.

در بعضی از موارد، مسافرین خارجی می توانند به دفاتری که تخصص  دارند، مراجعه کرده و این امر را به آن ها واگذار کنند. آژانس ها، به وسیله مقامات خارجی، سفارت و یا کنسولگری به نمایندگی از مسافران بین المللی مجاز به درخواست  برای مسافرت هستند.

نیاز و یا عدم نیاز به اخذ ویزا به طور کلی به تابعیت متقاضی، طول مدت اقامت و فعالیت هایی که ممکن است متقاضی مایل به انجام آن در کشور مقصد باشد، بستگی دارد. این موراد ممکن است دسته های مختلف  را با شرایط مختلف مساله تعیین کنند.

مرجع صدور ، شعبه ای از وزارت امور خارجه یا کنسولگری کشور مقصد می باشد که این اسناد می توانند گواه به این باشد که متقاضی قادر به حمایت از خود در کشور میزبان (از نظر اقامت و یا خوراک) هستند یا خیر.

مدارک مورد نیاز برای دریافت انواع ویزا

نیاز به برخی مدارک دارید که معمولاً همیشه ثابت اند و تنها در برخی موارد تغییراتی دارند. از مهمترین مدارکی که برای دریافت تمام ویزا ها باید از قبل تهیه شان کرده باشید می توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:

• پاسپورت یا گذرنامه با اعتبار ۳ تا ۶ ماه بعد از پایان سفر
• تکمیل فرم های آنلاین و دستی ویزاها
• مدارکی دال بر سکونت، دانشجویی و یا شغل در کشور محل زندگی تان که نشان بدهد شما قصد بازگشت به کشور خودتان را هم دارید. البته اگر بازنشسته هم هستید باید مدارک بازنشستگی تان را ارائه کنید.
• مدارکی برای تایید توانایی مالی مانند ارائه حساب بانکی، سند ملکی و یا اوراق سهام
• عکس دیجیتالی یا چاپ شده فاقد هرگونه روتوش
• ارائه بلیط رزرو و یا خریداری شده برای رفت و برگشت
• دعوتنامه از شخص یا شرکت در کشور مقصد و یا رزرو هتل برای مدت اقامت و در مواردی رزرو قطعی هتل
• بیمه مسافرتی

برخی از سفارتخانه از شما مدارک فارسی ترجمه شده به انگلیسی هم می خواهند و البته گاهی باید به زبان رسمی کشور مورد نظر باشد.

تفاوت ویزا الکترونیکی، برچسبی و ویزای فرودگاهی

تفاوت ویزاهای الکترونیکی، برچسبی و فرودگاهی در نوع دریافت ویزا می‌باشد. برای دریافت ویزای الکترونیکی کافی است به صورت آنلاین به سامانه کشور مورد نظر مراجعه و مدارک خود را بارگذاری نمایید تا پس از تاییدیه سفارت، ویزای خود را دریافت نمایید.

برای دریافت ویزای برچسبی یا لیبلی باید به صورت حضوری به سفارت مراجعه نموده تا بعد از انجام مراحل انگشت نگاری و تحویل مدارک، ویزای شما روی یکی از صفحات پاسپورتتان چسبانده شود. برای دریافت ویزای فرودگاهی نیز باید مدارک خود را در سفر همراه ببرید و هنگام رسیدن به فرودگاه مقصد هزینه و مدارک اخذ ویزا را تحویل مأمور مربوطه داده و ویزای خود را دریافت نمایید.

این ویزا بیشتر به شکل یک مهر ورود در پاسپورت شما درج خواهد شد.

منبع

• VISA